Nowe dziecko to nie zmiana tylko dla jednej osoby
Kiedy do grupy dołącza nowe dziecko, najczęściej skupiamy się na jego adaptacji.
Zastanawiamy się:
- jak odnajdzie się w nowym miejscu,
- czy będzie płakać,
- jak szybko poczuje się bezpiecznie.
Tymczasem nowa sytuacja dotyczy nie tylko nowego dziecka.
Zmianę przeżywa cała grupa:
- dzieci,
- opiekunki,
- codzienny rytm funkcjonowania.
Dzieci szybko zauważają zmiany
Małe dzieci są bardzo wrażliwe na to, co dzieje się w ich otoczeniu.
Nawet jeśli nie potrafią tego nazwać, dostrzegają:
- nową twarz,
- zmianę w uwadze dorosłego,
- inne emocje w grupie,
- nową organizację dnia.
Dla dziecka grupa jest przewidywalnym światem. Pojawienie się nowego członka oznacza, że ten świat na chwilę się zmienia.
Nowe dziecko przyciąga uwagę dorosłych
W pierwszych dniach adaptacji opiekunki często poświęcają więcej czasu:
- wspieraniu nowego dziecka,
- pomaganiu w rozstaniach,
- budowaniu poczucia bezpieczeństwa.
Pozostałe dzieci zauważają tę zmianę.
Mogą:
- częściej szukać kontaktu z opiekunką,
- domagać się uwagi,
- stać się bardziej emocjonalne,
- wracać do zachowań, z których wcześniej wyrosły.
Nie jest to zazdrość w dorosłym rozumieniu.
To naturalna potrzeba upewnienia się, że relacje nadal są bezpieczne.
Dzieci obserwują reakcje innych dzieci
Nowe dziecko wnosi do grupy:
- własny temperament,
- sposób reagowania na emocje,
- poziom energii,
- indywidualne potrzeby.
Pozostałe dzieci:
- obserwują te zachowania,
- uczą się nowych sposobów reagowania,
- dostosowują się do zmieniającej się dynamiki grupy.
Czasami wystarczy jedno nowe dziecko, aby zmieniła się atmosfera całej sali.
Niektóre dzieci stają się bardziej opiekuńcze
Pojawienie się nowego kolegi lub koleżanki bywa okazją do rozwoju kompetencji społecznych.
Dzieci mogą:
- podawać zabawki,
- obserwować emocje nowego dziecka,
- próbować pomagać,
- interesować się jego obecnością.
Są to pierwsze doświadczenia związane z empatią i troską o innych.
Inne dzieci potrzebują czasu
Nie każde dziecko reaguje entuzjazmem.
Niektóre:
- wycofują się,
- częściej obserwują,
- stają się ostrożniejsze.
Dzieje się tak dlatego, że każde dziecko inaczej reaguje na zmianę.
Tak jak nowy kolega potrzebuje czasu na adaptację, tak samo potrzebują go dzieci, które już były częścią grupy.
Grupa przechodzi własną adaptację
W psychologii często mówi się o adaptacji pojedynczego dziecka.
Rzadziej zauważamy, że adaptuje się także grupa jako całość.
Dzieci uczą się:
- nowego układu relacji,
- nowej organizacji dnia,
- nowej dynamiki wspólnego funkcjonowania.
To proces, który wymaga czasu i cierpliwości.
Czasem pojawia się więcej emocji
W okresie przyjmowania nowych dzieci można zaobserwować:
- większą płaczliwość,
- więcej konfliktów,
- silniejszą potrzebę bliskości,
- większą wrażliwość emocjonalną.
Nie świadczy to o problemach wychowawczych.
Najczęściej jest sygnałem, że grupa dostosowuje się do zmian.
Nowe dziecko daje grupie szansę na rozwój
Każda zmiana w grupie jest wyzwaniem.
Jednocześnie staje się okazją do:
- budowania nowych relacji,
- rozwijania empatii,
- uczenia się elastyczności,
- wzmacniania kompetencji społecznych.
Dzieci uczą się, że świat nie zawsze pozostaje taki sam, a mimo to może być bezpieczny.
Zmiana dotyczy wszystkich
Kiedy do grupy przychodzi nowe dziecko, adaptuje się nie tylko ono.
Adaptacji podlega również:
- grupa,
- relacje między dziećmi,
- codzienne funkcjonowanie całego zespołu.
Dlatego warto pamiętać, że każde nowe dziecko wnosi do grupy coś więcej niż swoją obecność.
Przynosi nowe doświadczenia, które pomagają wszystkim dzieciom uczyć się życia wśród innych ludzi.
Link do pobrania e-booka TUTAJ
